Hoewel wij even hebben overwogen de web-log sessies te beeindigen, kregen wij zoveel verzoeken om continuatie hiervan, dat wij besloten hebben nog even door te gaan. Zodoende hebben wij een nieuwe aflevering ter informatie voor ieder die daarin geinteresseerd is vervaardigd. De laatste keer in maart konden wij u melden dat de lente in aantocht was. Wel, het was een heel vochtig voorjaar. Dit was maar goed ook want de natuur had het hemelwater broodnodig. De grondwaterstand was ook in Frankrijk verontrustend gedaald. Na ruim 4 weken regen is het natuurlijk evenwicht weer grotendeels hersteld en dat is duidelijk te merken aan het bezineverbruik van de grasmaaiers. Daar waar de afgelopen zomer het gras geel was en het struikgewas stond te verdorren, groeit een en ander nu weer als “kool” De vijver staat weer vol, de eendjes broeden weer op het eilandje en de waterput staat tot het randje, de waterlelies produceren weer bladeren en bloemen. Ook de kikkers zijn weer in volle aktie wat onze lokale reiger lokt naar de vijver; er zwemt genoeg!

In januari hebben wij ons jaarprogramma gemaakt en daar stond na het Porto-uitstapje een tripje naar de Vendée en Bretagne op het programma. Aangezien we weer veel visite hebben te verwachten dit jaar (en daar dan ook een maximum verblijftijd aan hebben gekoppeld), ook nog meedoen aan diverse golfevenementen en ook zelf van onze tuin en zwembad willen genieten moeten we de reisjes van telkens 4 – 5 dagen (langer wegblijven is niet handig vanwege tuinonderhoud enzo). ruim van te voren boeken.

Vendée.

Globaal gesproken ligt de Vendée in het Loiredal dat zich uitstrekt van de kust tot voorbij Orleans , Chartres, Bourges. Wij bezochten het westelijk deel richting kust. De vruchtbare streek is beroemd om zijn mooie natuur, wild- en visrestaurants en bovendien een enorme lange zand- en gedeeltelijke rotskust. De geschiedenis van de Vendéens kenmerkt zich door contra-revolutionaire opstanden tegen de nieuwe Republiek. Helaas bekwam ze dat slecht in 1793 toen op een dag meer dan 80.000 (!!) Royalisten werden gedood toen ze probeerden de Loire over te steken.  Een en ander wordt prachtig weergegeven in spectaculaire shows in Le Puy du Fou. Het spreekt voor zich dat ook in de Vendée talrijke kastelen en ruïnes te bezichtigen zijn. Onderweg naar de golfbaan in Cholet (jaarprogramma van banen in Frankrijk welke wij willen bespelen) kwamen wij de fraaie ruïnes van Tiffauges tegen.

Hierna vertrokken we via Nantes en St. Nazaire naar Batz sur mer, even voorbij Pornichet en La Baule. Het hotel is direkt aan zee gelegen met kamers met uitzicht op de zee.

Het was onvoorstelbaar aangenaam hier ‘s-ochtends te ontbijten met dit uitzicht.

De (kust)streek leent zich bij uitstek voor het maken van lange wandelingen over de prachtig aangelegde wandelpaden langs de rotsen.

Prachtige punten onderweg.

Halverwege de kustwandeling werden wij verrast door een nog gave bunker (Atlantic wall) van de Duitse bezetters in de tweede wereldoorlog.

Deze gigantische bunker van vijf verdiepingen bevatte destijds een  opperkommando met gigantische kanonnen op rails verrijdbaar. Ter camouflage had men ramen en deuren aan de buitenkant geschilderd om het op een normaal huis te laten lijken. Zie ook link  La grand Blockhaus Interessante bezienswaardigheden zijn natuurlijk altijd de (jacht)havens met hun gezellige terrasjes.

De haven van Le Pouliguen.

Ook de eerder genoemde zeer lange zandstranden van La Baule zijn bezienswaardig.

Aangezien de schrijver dezes een zekere reputatie heeft op te houden (altijd met drank en voedsel op de foto) bijgaand genietend van de lokale specialiteiten ( crêpes en cidre !!) oh,oh wat was dat weer heerlijk.

Tot slot van de trip reden we naar La Rochelle gezien het fantastische weer wat wij die dagen hadden. (De rest van Frankrijk was tamelijk vochtig naar wij vernamen) De bekende torens aan het begin van de haven van La Rochelle.

En zeg nou zelf wat is er mooier tot slot dan een haven, een terrasje en lekker vis eten als besluit.

Als je weer thuis bent gaat het normale leven weer zijn gang natuurlijk en kwamen de heren bouwers de vorst op het dak vernieuwen, want dat gaf een kleine lekkage. Pas hierna kunnen we de plafonds laten witten om de gasten weer onberispelijk te kunnen ontvangen.

Op ons verzoek hingen ze ook nog even een zonnescherm op, waarop wij ons qua gewicht lelijk hadden verkeken, geen probleem…..een fluitje van een cent.

Tot zover weer onze Franse belevenissen en we hopen op een lekkere warme zomer (zwemwater nu al 24 graden!!) dus dat wordt hopenlijk weer een fijn jaar.

Zoals altijd Au revoir et à bientôt.

In de vorige aflevering spraken wij van een winter die geen naam mocht hebben!! Ook verwachtten wij een snelle lentekomst.   Helaas wij kwamen bedrogen uit. Wij verkneukelden ons op de beelden in het Nederlandse journaal over de strenge koude sneeuw en ijs.  Maar ja de luchtstroom draaide van zuid naar noord en wij kregen ook de nodige ellende uit het “noorden ” te verwerken.

Ook bij ons was het sneeuwballen gooien. Geen nood, meestal na een paar dagen alles weer weg. Fout…. het bleef koud, ijskoud. Gelukkig werkte onze nieuwe gas CV uitstekend en was het elke morgen heerlijk warm bij het opstaan. Door de hevige sneeuwval lag het grondwerk en de wegenbouw natuurlijk helemaal stil, wat onze buurman tijd gaf om onze oude olieketel te verwijderen aangezien hij even “werkloos” was. Dat was toch nog een hele klus aangezien de boel natuurlijk loodzwaar was en eerst moest worden leeggepompt voor wat betreft het restantje olie wat er nog inzat. Gelukkig had hij hulp van zijn zoon zodat zij met de “modernste” apparatuur ons kon verlossen van dit obstakel.

Opgeruimd staat netjes.

Gelukkig verdween de kou weer en konden we een plan verzinnen om al wat van het mooie weer te genieten. Het was inmiddels al maart per slot van rekening. Een reisje naar Portugal werd het. Het leek ons leuk om de stad Porto eens te bezoeken na de goede berichten welke Jeroen en Selma hierover te melden hadden.  Met de Berlingo naar Bordeaux en met Ryanair naar Porto een fluitje van een cent. (letterlijk en figuurlijk)

Porto is de tweede stad van Portugal. De inwoners roemen de stad als de enige plaats in Portugal waar gewerkt wordt. In ieder geval gaat de historie terug tot ver voor de jaartelling. De Romeinen maakten het huidige Porto tot een belangrijke vesting. Villa Nova de Gaia. (De overzijde van de Douro, het gedeelte waar alle Porthuizen zijn gevestigd) Het oudste overgebleven gedeelte is het kloostercomplex boven op de rots, o.a. te bereiken met de Teleferico de Gaia.

Vanuit dit hoge punt heb je een prachtig zicht op de oude wijk  “Ribeira” aan de overzijde van de Douro.

Grote blikvanger in Porto is natuurlijk de geheel uit staal opgetrokken brug met boven en onderdoorgang. Het is overduidelijk dat deze brug uit de “Gustav Eiffelschool” komt.

Deze brug werd overigens geconstrueerd door een Belgische leerling van de oude Gustav. Zelf bouwde hij iets soortgelijks een kilometer verder over de Douro. De oude wijk Ribeira en de overzijde Villa nova de Gaia worden verbonden door een 6 tal bruggen die allen te bezichtigen zijn wanneer je met de boot de Douro opvaart.

(op de voorgrond de brug van Eiffel) het is bijzonder interessant om vanaf het water de beide oevers en de bruggen te kunnen bekijken. Uiteraard (waar ben je anders voor in Porto?) hebben wij een drietal porthuizen bezocht. Het is altijd weer fascinerend om de inmense hoeveelheid kostelijke drank te zien liggen en rijpen om onze glazen te vullen. Een van de huizen die wij bezochten:

En uiteraard tot slot: proeven!!

Porto ligt aan de monding van de Douro/Atlantische oceaan. Vanaf de Praça de Republica waar ons hotel zich bevond konden wij naar de Oceaan wandelen over de 10km lange Avenida de Boavista. Deze schitterende Avenida waar de zeer welgestelden hun villa’s bewonen, wordt omringd door sinaasappelbomen, magnolia’s en bougainvilles.

De wandeling wordt bekroond met een prachtige boulevard.

Helaas komt aan leuke dingen in het leven vaak te snel een eind, dus nog even naar het Majestic waar naar voorbeeld van het eind 19e eeuwse Parijs onder welluidende klanken op een Grotrian Steinweg (kennen we die nog!) van een heerlijk glas Tawney kon worden genoten.

Terwijl vandaag 17 maart de forsythia al in volle bloei staat weten we zeker dat de lente er aankomt.

Zoals altijd au revoir vanuit de Haute Vienne et à bientôt.

Het is winter al mag het geen naam hebben qua temperatuur. Het
is veel te warm maar wel somber. Tevens heeft de natuur besloten na het
uitzonderlijk droge jaar 2011, 2012 eens wat vochtiger in te zetten. Dat was
echt wel nodig want het nivo van de vijver en de waterput waren tot bedenkelijk
peil afgezakt. Maar ja overdrijven is ook weer wat en een harde plensregen
geeft op de uitgedroogde leemgrond meteen riviervorming zie achtertuin:

Gelukkig is het weiland naast onze tuin lager gelegen dus al het
water wordt keurig afgevoerd via dat weiland in de sloot om uiteindelijk in de
Vienne definitief richting Atlantische Oceaan te verdwijnen.

Maar eerst moeten we nog even terug naar november 2011. In mei
van dat jaar hadden wij besloten de overstap te maken van de oude olieketel
naar een moderne gas cv installatie. De oude ketel was zeer milieuonvriendelijk
en niet thermostatisch te regelen. Bovendien was de bijbehorende elektrische
boiler gaan lekken.  Natuurlijk moest op de “Franse” manier de leverancier tot installatie worden gemaand een maand of vier na contractdatum! Onder de dramatische mededeling dat wij het gehele project maar moesten annuleren! Afijn de volgende dag 0m 8.00 uur stond er reeds een graafmachine aan de deur met 3 in overall gestoken heren om de
werkzaamheden met gezwinde spoed aan te vangen. Tja zo gaat dat hier nu eenmaal
en dat went toch wel hoor.

En binnen een dag lag er een keurige sleuf van ca 65 meter naar de straatkant
bij de coffret de raccordement.

Tot slot twee foto’s van de oude en nieuwe geïnstalleerde ketel met wasmachine dusal met al  ”eind goed al goed”

 Oude en nieuwe situatie…

Een stukje regionale historie

Richard Plantagenet (Richard Coeur de Lion) ook en wellicht
beter bekend als Richard Leeuwenhart (vanwege zijn getoonde moed had hij die
bijnaam gekregen) werd geboren in Engeland in 1157. In zijn hart was hij echter
een Fransman en sprak ook nauwelijks Engels. Zijn moeder was Eleanora van
Aquitanië en zijn vader was Henry II van Engeland.  Na de scheiding tussen die twee vertrok Richard met zijn moeder naar Aquitanië en werd op 14 jarige leeftijd Graaf van
Aquitanië wat hij later zou erven van Mama.

Door vererving gekonkel en achterklap werd hij ook nog eens
tot Koning van Engeland gekroond maar zijn verblijf aldaar was van korte duur.
Hij ondernam de zogenaamde derde Kruistocht. Toen hij na jaren via
gevangenschap in Oostenrijk en Duitsland weer terugkeerde, gaat het verhaal dat
hij in Chalus (Haut Vienne) door een pijl van een boogschutter werd geraakt
toen hij zich een gevonden schat in de grond wilde toe eigenen. En dat is nu
juist de plaats waar wij onze rondtour door een gedeelte van onze Limousin zijn
begonnen op de zogenaamde “Route de Richard Coeur de Lion.”

De restanten van het kasteel.

Een paar kilometer zuidelijker ligt het Chateau de Montbrun.
Dit werkelijk perfect gerestaureerde kasteel wordt thans o.a. gebruikt als
congrescentrum en luxe hotelaccomodatie. Het is te koop (Brad Pitt wilde het
kopen maar gelukkig wilde Angelina dichter bij zee een optrekje!!)

De eerste gegevens van dit latere kasteel gaan terug tot de Romeinse tijd. (Er
werd goud gevonden) Later werd het land door de Celts bezet/bewoond en bouwde
men een toren om (naar zeggen) een schat te bewaken.

Op een 10 tal km noordelijk hiervan ligt het Chateau de Brie .
Een Middeleeuws kasteel in eigendom van de Comte et Comtesse Pierre du Manoir
de Juaye. Het prachtige object is thans gedeeltelijk als congrescentrum en
hotel in gebruik als inkomstenbron voor het onderhoud en instant houden van de
objecten en parken er omheen.

Via Saint Mathieu vervolgen wij onze weg door het “Pays d’ouest Limousin” noordwaarts naar Rochechouart aan de Vienne op de grens met de Charente.

Hier vinden wij een dertiende eeuws kasteel op de rand van een
krater,  waar miljoenen jaren geleden een meteoriet zou zijn ingeslagen. Het chateau is in bezit van het Haut Vienne district gekomen in 1836 en sindsdien onderhouden en gerestaureerd  tot voor kort was er een sous-prefecture in gevestigd waar wij o.a. ons rijbewijs en autopapieren hebben geregeld. Thans wordt het als museum moderne kunst gebruikt. Er zijn nog oude fresco’s en een beroemde zuilengalerij te bezichtigen.

En zo hebben wij in onze directe omgeving een leuk stukje historie met fraaie bezienswaardige kastelen.

Rest nog te melden de opslag van 8 (!) kub. brandhout voor de
houtkachel welke voor de garagedeur was gedumpt maar voortreffelijk is
gestapeld door de vrouw des huizes.

Koud zullen we het dus niet hebben deze winter. Nu hopen we maar dat het voorjaar snel zal komen zodat we weer dagelijks “buiten” kunnen leven.  Tot zover deze winteraflevering en zoals altijd

Au revoir et à bientôt uit de Limousin.

We mogen vaststellen dat het al weer een hele poos geleden is dat wij de laatste update van onze wetenswaardigheden publiceerden via dit medium.  De beheerder van de website had besloten de hele boel op de schop te gooien en dat gaf wereldwijd de nodige verwarring,
storingen en meer van dat ongerief. Maar aan alle ellende komt een eind en we pakken de draad gewoon weer op. De laatste aflevering was een zomerse uit juni. Er is, dat weten de meesten van ons, wel het een en ander voorgevallen sinds die tijd.  Om te beginnen hadden onze buren (Christian en Nicole) weer een gezellige barbecue georganiseerd met de buren. Dat was een heel gezellige en aangename middag.

Verder kregen wij bezoek van Berrie en Ine die een paar dagen bij zusterlief wilden zijn. Het was prachtig weer en zie de foto op de wandel in onze tuin.

Augustus was ook een feestmaand.  Zoonlief werd dertig jaar en organiseerde  samen met
schoonvader een knalfeest onder het motto “back to the sixties” Een hartstikke
leuke muzikale happening waarbij zeer veel vrienden en familieleden aanwezig
waren.

Moeder en zoon,  Jeroen en Selma als T-Birds en Pink ladies

Achter de bar Jeroen en Marijke.

Helaas een wat minder aangename ervaring was de opname van Ton in het ziekenhuis voor een operatie. Gelukkig was de behandeling, locatie en het uiteindelijk resultaat
uitermate goed zodat we hier voorlopig ook weer tevreden over kunnen zijn.
Pluim voor de Franse medische stand, snel, efficiënt zonder wachttijden en zeer
deskundig.

Door al die malheur was Ton uiteraard even niet in staat om het “buitenwerk” aan te pakken en moest Franca aan de bak wat haar natuurlijk uitstekend lukte.

 Hier wordt de waterlelie geplant van Chiel en Wil

Ook kregen we hulp van de kinderen. Eerst het ziekenbezoek van Jeroen en Selma welke hun reis naar Zuid Frankrijk hadden omgebogen via Limoges om Pa te bezoeken. Ook Martijn en Marijke kwamen een handje toesteken.

Zo kwamen wij het zomer-tuin seizoen wel door. Uiteraard moest er nog even “afgekoeld worden”

Tot slot melden wij nog een “bliksembezoek” aan Nederland te hebben gebracht om een auto op te  halen welke ons in Frankrijk helpt met ”personen- en vracht” vervoer.
Uitstekend geholpen door Frans en Ria.

We brachten een ultra kort bezoek aan de mooie provincie
Friesland en de afsluitdijk. Beiden voor de eerste keer in ons leven bezichtigd.

Het volgende evenement staat al weer voor de deur nl. vervanging olie naar gasverwarming (eindelijk!!) maar daarover later meer. Zoals altijd een welgemeende groet Au revoir et à bientôt.

Na de laatste winterse aflevering de hoogste tijd voor een bericht uit de Haut Vienne.  Het begon allemaal in april met een bezoek van Jeroen en Selma onder een wat beter weersgesternte. Ze konden lekker relaxen zoals onder andere blijkt uit de x93schommelbankscenex94

 
tevens werd er natuurlijk lekker Frans gegeten en was er ruimte voor nog achterstallige verjaardagscadeaus. De specialiteit van Saint Junien is leren handschoenen welke hier handgemaakt de hele modewereld over gaan.

 
Vervolgens stond een bezoek van broer Frans op het programma met twee doelen.  Lekker eten en een golfwedstrijdje op onze baan in Saint Junien. Beide evenementen werden weer een groot succes.

 
Hoogste tijd voor de jaarlijkse culturele/culinaire/sportieve trip met broer Fons en Jeannette. Deze keer was gekozen voor een bezoek aan Carcassonne. De citadel is een in de originele staat teruggebracht middeleeuwse stad onder bescherming van de Unesco.

 
De stad werd in de tweede eeuw v Chr.!! door de Romeinen gebouwd en beleefde in de 12^e en 13^e eeuw zijn hoogtepunt. Zo werden de stadswallen in de dertiende eeuw gebouwd onder Lodewijk VIII  Lodewijk IX en Filips de Stoute.

 
Carcassonne vormde door zijn ligging nogal eens het strijdtoneel van godsdienstige conflicten. Het was in de dertiende eeuw een vrijplaats voor de Katharen, een sekte die zich afzette tegen de corruptie binnen de kerk. De Katharen verschansten zich in de burchten in de Arixe8ge en Corbixe8res maar werden meedogenloos uitgemoord door een onder leiding van Simon de Monfort geleide kruistocht. Een van de mooiste restanten uit die tijd vinden we in het stadje Minerve, gelegen in de dorre heuvels van de Minervois.

 
Dit stadje weerstond 7 weken de wrede aanvallen van Simon de Monfort maar moest uiteindelijk zwichten waarna de resterende 140 Katharen levend op de brandstapel werden geworpen. Het verzet werd bexebindigd door met een katapult vanaf de overzijde van de rivier de enige waterput in de stad te vernietigen.

 
Tot zover het culturele hoofdstuk dan naar het culinaire gedeelte. De Minervois en Corbixe8res zijn van oudsher grote wijnproducenten. Tegenwoordig wordt er alles in het werk gesteld om de kwaliteit te verbeteren middels diverse AOCx92s en grote zorg voor de regionale druivensoorten. Reden voor ons om langs het Canal du Midi op zoek te gaan naar regionale heerlijkheden.  Het Canal du Midi is een 240 km lang Canal. Het is een systeem van sluizen, aquaducten en bruggen. Een knap staaltje waterbouwkunde dat eigenlijk twee zeexebn/oceanen met elkaar verbindt. Het dient tegenwoordig voor pleziervaart.

 
Op verschillende plaatsen kan je heerlijk ontspannen aan het kanaal en genieten van een prima gastronomische maaltijd.

 
Ook is een degustation op een kasteel langs het Canal mogelijk en daarna natuurlijk een heerlijk doosje aanschaffen, dit maal bezochten we Chateau de Ventenac.

 
Tot slot: U raadt het al moest er natuurlijk een balletje worden geslagen op de mooie uitdagende baan van Carcassonne.

 
waar vooral hole 1 en 9 een bijzonder fraaie uitdaging zijn. Ook de dames waren in volle aktie.

 
Op de terugreis bezochten we ook nog het Viaduct van Millau in de Aveyron. De brug is een artistiek hoogtepunt in de bruggenbouw.  Met een wereldrecord in hoogte van een pyloon van 343 meter. De totale lengte bedraagt 2460 mtr als luchtsprong over de rivier de Tarn. Het geheel vergde 13 jaar studie en 36 maanden bouwen.

 
Tot zover de pre zomerse aktiviteiten. De volgende aflevering zal o.a. gaan over de succesvolle moestuin etc. Aan iedereen een fijne en zomerse vakantie toegewenst.   Au revoir et xe0 bientxf4t

Jawel, aan alles is te merken dat de lente en zomer weer in aantocht zijn. Gelukkig maar want de winter duurde deze keer wel erg lang. Hoewel weinig sneeuw en zeer matige vorst, was het toch maar een saaie winter. Gelukkig konden we zelf nog wat dingen verzinnen om de tijd te doden. Zo was er ( uiteindelijk ) toch de lang verwachte vervanging van onderdelen van de Abri. Wij waren er achter gekomen (de dag na plaatsing!!) dat er behoorlijk diepe krassen in de aluminium onderdelen van de abri zichtbaar waren. Ondanks de late constatering hebben de heren van Sokool Abri al deze beschadigde onderdelen (zij het 6 maanden later) keurig onder garantie vervangen, een goede eindservice.

 
In die tussentijd gaat het normale programma gewoon door, zoals de wandelclub Pazapas waar Franca frequent mee op stap gaat. Keer op keer weten zij weer leuke en mooie wandelingen in de omgeving uit te zetten van gemiddeld zox92n 15 km. De laatste was naar Cieux en omgeving bij een prachtig meer.

 
Bovenop de Rocher dx92Amour met het hondje van Paolo.

Maar de grote wintertrip ging dit jaar naar Andorra.

Via de A20 door de Dordogne naar de Midi Pyreneexebn langs de grote stad Toulouse naar het kuuroord Ax les Thermes . Hoewel in de Romeinse tijd al bekend, ontwikkelde het prachtig gelegen stadje zich sinds ca 1250. Zeer bekend zijn de thermale baden plus de hoge ligging welke de gezondheid van kortademigen en rheumatische patixebnten zeer heilzaam bexefnvloeden.

 
Hier start ook de enige weg naar Andorra.

 
Het vorstendom Andorra ligt hoog in de oostelijke Pyreneexebn ingeklemd tussen Catalonixeb en de Franse Arixe8ge. Het laagste punt is ca 950 meter en hoogste bijna 3000 meter. Dit ministaatje in Europa omvat slecht 468 km2. Het buitengewoon ruwe landschap kenmerkt zich door diepe dalen en reusachtige bergtoppen.  Het hoogst gelegen land(je) van Europa ligt op gemiddeld 2000 meter hoogte.  De Port dx92Envalira is de hoogste bergpas van de Pyreneexebn op 2408 meter. En boven op deze pas ligt het hotel Pic Maia (u raadt het al) het hoogst gelegen hotel in Europa, waar wij mochten logeren.

 

Toen wij beneden in Ax naar de bergen keken overpeinsden wij x93zou er wel sneeuw liggen in Pas de la Casa?x94 Wel na een helse tocht naar boven (geen sneeuwkettingen!!) konden wij onze ogen niet geloven. Het was adembenemend hoe de natuur zich hier aan ons ontvouwde. En sneeuw?????

 
Het stadje Pas de la Casa was ca 400 meter lager gelegen op 2000 meter hoogte, waar je naar alle pistes van dit gebied kon vertrekken per lift. Het is een prachtig en zeer uitgestrekt gebied met bijna 100% zeker sneeuw .

Het uitzicht vanaf het hotel, met directe toegang tot de (rode) piste was formidabel.  
Wij zijn , dat moge blijken, erg enthousiast over deze plek en gaan volgend jaar zeker terug. Wellicht zoeken wij dan iets in Pas de la Casa, iets gemakkelijker voor vertrek naar de diverse pistes en ook zeer vriendelijk jegens de bezoekers van wie soms hun naam speciaal wordt vermeld op verkeersborden!

 
Na terugkeer in Saint Victurnien stond alweer ras een bezoek van Jeroen op het program. Helaas kon Selma niet mee, zij had cursusverplichtingen en jaargenotenbijeenkomst, zodat Jeroen deze keer alleen naar Frankrijk was gereden. Het was gelukkig een paar dagen mooi weer zodat we fikse wandeling konden maken aan de overzijde van de Vienne.

 
(let op de korte mouwen!) prachtig weer.

En op veler verzoek werd een tocht ondernomen naar de Poitou Charente, alwaar onze vriend Jean Balluet zijn onovertroffen cognac vervaardigt. Met een waarlijk imposante bestellijst uit Nederland konden wij de heerlijke oude cognac en pineau bemachtigen. En op verzoek van Jeroen werd een fles 40 jaar oude cognac getapt volgens de aloude hevelmethode.

 
Inmiddels zijn wij weer begonnen aan de moestuin en zijn de uien, knoflook en tuinbonen alweer de grond in.

 
Kortom we staan weer te trappelen van ongeduld om de jonge eendjes en waterhoentjes te verwelkomen welke nu definitief ons meertje als broedplaats hebben uitgekozen.

Tot zover onze winter/lente aktiviteiten    Au revoir et xe0 bientxf4t.

Na een wat langere rustpauze (tsjonge wat duurt die winter ook lang hxe8) weer een berichtje uit de mooie Limousin. De zon schijnt en overdag loopt de temperatuur soms al weer op tot 17/18 graden op het terras, wat uitnodigt tot buitenwerkzaamheden. Ook wij hebben hier (slechts enkele dagen) kunnen genieten van de sneeuw.

 
Mooie plaatjes natuurlijk maar meestal de andere dag weer helemaal weg. (is dat eigenlijk jammer??)

 
De winter leent zich hier voor weinig andere aktiviteiten dan wandelen, boodschappen doen, en de administratie weer eens helemaal doorlichten. Verder al het tuingereedschap een onderhoudsbeurt geven en goed prepareren voor een nieuw seizoen.  Belangrijk was natuurlijk dat Ton 62jaar is geworden en officieel van een vervroegd pensioen gaat genieten. Wij hebben OOM vaarwel gezegd en ons aangemeld bij de CPAM. We worden steeds iets meer "franser"…

Omdat Canal digitaal steeds meer zenders naar een andere satelliet overzet gepaard gaande met de nieuwe HD kwaliteit, besloten wij om ook toe te treden tot het HD-tijdperk. Dat betekende een HD geschikte  schotel laten plaatsen met drie koppen (voor drie Astra satellieten) ter vervanging van de twee oude schotels (waarvan er maar een operationeel was). De ontvanger hadden wij in november in Nederland al aangeschaft.

 
Het resultaat is uitstekend.

 
Vanwege het slechte weer in Nederland, kon het Kerst-bezoek helaas niet door gaan en hebben wij een rustige jaarwisseling gevierd en 2011 welkom geheten. Ons vierde jaar in Frankrijk is al weer begonnen.  Na de drukke eerste drie jaren waar alle vrienden, families en wat er al meer passeerde in de Haut Vienne, ons met een bezoek vereerden, denken wij dat iedereen volledig op de hoogte moet zijn van onze woonsituatie en manier van relaxed leven, een en ander nog ondersteund door onze weblog welke gezien de reacties door velen op prijs word gesteld.

Dit jaar zullen wij regelmatig trips maken naar diverse delen van dit mooie land en wellicht berichten op deze weblog. Daarnaast zal een druk golfprogramma worden gevolgd met onze golf-vrienden. Gaan voor een verlaging van de handicap van minstens 2 punten!!  Dus dat wordt veel oefenen op diverse banen in Frankrijk.

Natuurlijk krijgt, na gebleken succes, de moestuin een vervolg, waar we ons erg op verheugen.  Ook de fruitbomen moeten dit jaar tot productie komen, we zijn heel benieuwd.  De tuin moet natuurlijk sowieso goed onderhouden worden en dat vraagt altijd de nodige tijd. Dit jaar zijn we bijvoorbeeld al goed begonnen met het afzagen van de heg aan de zuidkant van het zwembad. Deze werd steeds  meer onbehandelbaar en gaf naast veel schaduw ook veel bladafval.

 
De gehele heg werd middels de hakselaar tot compost verwerkt en uitgespreid over de border en de composthoop.

 
Ziehier het eindresultaat.

 
Misschien  zoeken we deze maand februari de sneeuw nog op in de Auvergne en binden de latten nog eens onder, maar dat is afhankelijk van de hoeveelheid en sneeuwkwaliteit.  U hoort daarvan als het doorgaat!!. Tot zover weer een bericht uit de Limousin. Wellicht zal het aantal afleveringen wat minder worden dit jaar. Wij laten weer van ons horen als er wat te melden valt.  Zoals altijd een welgemeend x93Au revoir et xe0 bientxf4tx94 

Na een wat langere rustpauze (tsjonge wat duurt die winter ook lang hè) weer een berichtje uit de mooie Limousin. De zon schijnt en overdag loopt de temperatuur soms al weer op tot 17/18 graden op het terras, wat uitnodigt tot buitenwerkzaamheden. Ook wij hebben hier (slechts enkele dagen) kunnen genieten van de sneeuw.

 
Mooie plaatjes natuurlijk maar meestal de andere dag weer helemaal weg. (is dat eigenlijk jammer??)

 
De winter leent zich hier voor weinig andere aktiviteiten dan wandelen, boodschappen doen, en de administratie weer eens helemaal doorlichten. Verder al het tuingereedschap een onderhoudsbeurt geven en goed prepareren voor een nieuw seizoen.  Belangrijk was natuurlijk dat Ton 62jaar is geworden en officieel van een vervroegd pensioen gaat genieten. Wij hebben OOM vaarwel gezegd en ons aangemeld bij de CPAM. We worden steeds iets meer "franser"…

Omdat Canal digitaal steeds meer zenders naar een andere satelliet overzet gepaard gaande met de nieuwe HD kwaliteit, besloten wij om ook toe te treden tot het HD-tijdperk. Dat betekende een HD geschikte  schotel laten plaatsen met drie koppen (voor drie Astra satellieten) ter vervanging van de twee oude schotels (waarvan er maar een operationeel was). De ontvanger hadden wij in november in Nederland al aangeschaft.

 
Het resultaat is uitstekend.

 
Vanwege het slechte weer in Nederland, kon het Kerst-bezoek helaas niet door gaan en hebben wij een rustige jaarwisseling gevierd en 2011 welkom geheten. Ons vierde jaar in Frankrijk is al weer begonnen.  Na de drukke eerste drie jaren waar alle vrienden, families en wat er al meer passeerde in de Haut Vienne, ons met een bezoek vereerden, denken wij dat iedereen volledig op de hoogte moet zijn van onze woonsituatie en manier van relaxed leven, een en ander nog ondersteund door onze weblog welke gezien de reacties door velen op prijs word gesteld.

Dit jaar zullen wij regelmatig trips maken naar diverse delen van dit mooie land en wellicht berichten op deze weblog. Daarnaast zal een druk golfprogramma worden gevolgd met onze golf-vrienden. Gaan voor een verlaging van de handicap van minstens 2 punten!!  Dus dat wordt veel oefenen op diverse banen in Frankrijk.

Natuurlijk krijgt, na gebleken succes, de moestuin een vervolg, waar we ons erg op verheugen.  Ook de fruitbomen moeten dit jaar tot productie komen, we zijn heel benieuwd.  De tuin moet natuurlijk sowieso goed onderhouden worden en dat vraagt altijd de nodige tijd. Dit jaar zijn we bijvoorbeeld al goed begonnen met het afzagen van de heg aan de zuidkant van het zwembad. Deze werd steeds  meer onbehandelbaar en gaf naast veel schaduw ook veel bladafval.

 
De gehele heg werd middels de hakselaar tot compost verwerkt en uitgespreid over de border en de composthoop.

 
Ziehier het eindresultaat.

 
Misschien  zoeken we deze maand februari de sneeuw nog op in de Auvergne en binden de latten nog eens onder, maar dat is afhankelijk van de hoeveelheid en sneeuwkwaliteit.  U hoort daarvan als het doorgaat!!. Tot zover weer een bericht uit de Limousin. Wellicht zal het aantal afleveringen wat minder worden dit jaar. Wij laten weer van ons horen als er wat te melden valt.  Zoals altijd een welgemeend “Au revoir et à bientôt” 

Zoals in de laatste editie van september door ons gemeld werd, hebben wij afgelopen week Nederland met een bezoek vereerd. Inmiddels zijn we x93jajax94 al weer heelhuids thuis. Met een wagen volgeladenx85  Na wat fileleed in Parijs, (niets vergeleken met de afschuwelijke Nederlandse files!) arriveerden we gisteren toch nog redelijk op tijd in ons inmiddels erg koude huis. Onmiddellijk de c.v. aan en de houtkachel op volle kracht en na een paar uur was het al weer erg aangenaam van temperatuur. Tot onze grote verbazing werden we vanochtend wakker met het eerste pakje sneeuwx85

Ons weekje x93Holland x93 is echt voorbij gevlogen. Misschien moeten we de volgende keer wat langer blijven.  Het verblijf in x93Duc de Brabantx94 was een groot succes.

Niet alleen vanwege de prachtige omgeving maar ook het feit dat wij niemand hebben hoeven storen in hun dagelijks leven.

We hebben niet veel rust gehad zelfs meer dan 1000km gereden (in Nederland) . Het was erg prettig om onze kinderen weer te zien en te horen dat het bij hen allemaal goed gaat. Ook de bezoeken aan onze familieleden , diverse vrienden en kennissen en de jaarlijkse Bankrexfcnie van de x93mannenx94, zonder de vrouwen daarbij te vergeten, waren weer uiterst geslaagd.  

Speciale vermelding geldt voor mijn verjaardags cadeau x93De Groente en Fruit encyclopediex94 Aangezien wij de smaak aardig te pakken hebben, van het onderhouden van een moestuin na het eerste proefjaarx85 gaan wij onze werkwijze professionaliseren met behulp van dit standaardwerk. Wij verheugen ons nu al op het komend jaar.

Ook was er een dag geheel besteed aan het doen van de noodzakelijke inkopen. Het varieerde van golflaarsjes tot Harry Mulisch en alles wat je daartussen kunt verzinnen, met een echte Brabantse afsluiting x93Bossche Bollen van Jan de Grootx94

Op de slotdag in Nederland was er zelfs nog een Sinterklaas die ons verraste met een mand Nederlandse lekkernijen. Te gek voor woorden.

Iedereen heeft weer zijn uiterste best gedaan om het ons zo gezellig mogelijk te maken tijdens ons verblijf.  Daarvoor allemaal heel hartelijk dank.

We gaan ons nu met u allen opmaken voor de winter. De erwtensoep en Beerenburger staan paraat!!

Een ding moet ons van het hart:  De drukte op de wegen, in de steden en het drukke gedrag van de mensen raken wij echt wel wat ontwend, wij hebben respect voor jullie uithoudings/doorzettings vermogen om dat te overleven. Wij zijn echter  heel tevreden met ons landelijke St. Victurnien.

Niettemin wensen wij allen een hele goede en gezonde winter toe, en wellicht tot ziens. 

Comme toujours,  au revoir!!! 

Na de zeer drukke zomerperiode met veel visite waren wij toe aan een trip om er zelf eens lekker helemaal uit te zijn en ons te laten verwennen. Aangezien de Zuidwesthoek van Frankrijk de enige streek (in ruime zin genomen) is die wij nog nooit specifiek bezochten, organiseerden wij een rondreisje door dit mooie gebied. De reis startte in Bordeaux. Uiteraard onnodig diep in te gaan op de importantie van de wijnproductie, nog steeds de grootste ter wereld. De beste wijnen komen uit de gebieden aan weerszijden van de twee rivieren. (Medoc – Pomerol etc.) Bordeaux ligt in een bocht aan de Garonne en was voor de Romeinse tijd al een belangrijke haven. De stad heeft naast de Franken ook Engelse en Romeinse heerschappij gekend, waar overigens nog maar weinig sporen van zijn te zien. Heel beroemd en aantrekkelijk is het 18^e eeuwse statige centrum met “Parijs” allure, prachtige winkelstraten imposante classicistische gevels en een unieke sfeer.

en let ook op de details van dit chique café restaurant

Buitengewoon opvallend en niet te missen is natuurlijk het rijk versierde Monument aux Girondins.  Dit monument herdenkt de Girondijnen die tijdens het schrikbewind van Robespierre (1793) onder de guillotine omkwamen.

Belangrijk object bij de bezichtiging van Bordeaux is de Basilique St-Michel uit 1350 met een merkwaardige losstaande toren, met 114 meter de hoogste van Zuid Frankrijk. 

Na een interessante rit langs veel bekende chateau’s  op pad naar de tweede bestemming: de Baai van Arcachon aan de zogeheten Cote d’ Argent. Deze enorme lagune is beroemd om zijn natuurlijke schoonheid en is vooral bekend om zijn stranden en toeristen in het hoogseizoen. Even uitwaaien op een van de pieren en langs de boulevard.

Het grote voordeel van kustplaatsen is over het algemeen de heerlijke visschotels die men krijgt opgediend. In de regel alles zeer vers. Een heerlijke vissoep mag zeker niet ontbreken…Bon appétit!!

Tot slot van onze tour bezochten wij in het Franse gedeelte van Baskenland de steden Biarritz en St. Jean de Luz op de grens van Spaans baskenland.

Biarritz was oorspronkelijk een walvisvaarthaven maar in de negentiende eeuw omgetoverd tot een verblijfplaats voor de rijken van Europa.  Het verwierf helemaal bekendheid toen keizerin Eugenie (echtgenote van Napoleon III) hier een zomerverblijf (gebouwd in de vorm van de letter E) liet bouwen. Later beroemd geworden als Hotel du Palais.

Prachtig zijn de grillige rotsen die de kustlijn her en der markeren.

Plateau van Villa Le Goeland

Rocher de la Vierge

Het is bijzonder aangenaam om langs de kustweg te wandelen en telkens weer te worden verrast met prachtige uitzichten over de Golf van Biscaje die er nu eens heel rustig bij lag.

Omdat wij op vakantie nooit dezelfde weg heen en terug nemen, hebben wij nog een korte stop gemaakt in Périgueux, hoofdstad van de Périgord. De Cathédrale St-Front heeft wat overeenkomsten met de Sacre-Coeur in Parijs.

Al met al was het een buitengewoon interessante tocht die het aanraden waard is.

Thuis wachtte ons nog een kleine verrassing aangezien onze waterlelie zowaar een bloem had. Groot succes voor Franca die hem met gevaar voor eigen leven geplant had.

Tot zover de berichtgeving vanuit de nog steeds zonnige Limousin.

Ter info:

In november komen wij voor een weekje naar Nederland zoals de planning nu ligt. Wij hebben een huisje gehuurd van waaruit wij tripjes maken en visites zullen afleggen.

Au revoir et à bientôt.